De gemeente Dijk en Waard presenteert zich graag als financieel stabiel en toekomstgericht. Tegelijkertijd laat de meerjarenraming zien dat verplichtingen oplopen, de investeringsdruk toeneemt en de financiële ruimte beperkt blijft.

Juist dan is politieke scherpte nodig.

De huidige coalitiepartijen besturen al meerdere periodes samen. Dat geeft ervaring en continuïteit. Maar langdurig samen besturen heeft ook een keerzijde: voorstellen worden sneller vanzelfsprekend, interne kritiek wordt minder zichtbaar en echte heroverweging blijft uit.

In verkiezingstijd spreken partijen over zorgvuldige besteding van gemeenschapsgeld en het bewaken van lasten voor inwoners. In de praktijk zien we echter regelmatig dat: • investeringen ambitieus worden ingestoken zonder stevige publieke scenariodiscussie • financiële risico’s vooral technisch worden besproken en minder politiek worden gewogen • structurele keuzes vooruit worden geschoven

Coalitie voeren betekent compromissen sluiten. Dat hoort bij besturen. Maar compromissen moeten wel uitlegbaar blijven.

De vraag is daarom simpel: worden keuzes echt onafhankelijk getoetst, of worden ze vooral gedragen omdat de coalitie het eens is?

Een gemeenteraad hoort geen afstempelmachine te zijn. Zij hoort risico’s zichtbaar te maken voordat ze zich voordoen.

Wie vindt dat financiële degelijkheid méér is dan een sluitende begroting en dat investeringen bestand moeten zijn tegen tegenvallers, kiest voor versterking van inhoudelijke tegenkracht in de raad.

Lokale politiek moet niet draaien om behoud van positie, maar om kwaliteit van besluitvorming.

Gerard Veldman Nummer 4 – Lijst 10 Beter voor Dijk en Waard

Vertrouwen dat gelijke gevallen gelijk worden behandeld. Vertrouwen dat inspraak daadwerkelijk invloed heeft. En vertrouwen dat de gemeenteraad haar controlerende rol serieus neemt.

In Dijk en Waard staat dat vertrouwen onder druk.

Het snippergroendossier heeft dat zichtbaar gemaakt. Wat begon als individuele vragen over verkoop en verhuur van gemeentelijke stroken grond, groeide uit tot een breder bestuurlijk signaal. 177 inwoners ondertekenden een petitie waarin zij wezen op rechtsongelijkheid en willekeur. Hun oproep was niet emotioneel, maar principieel: laat onafhankelijk onderzoeken hoe het beleid tot stand is gekomen en hoe het wordt uitgevoerd.

Op 9 september 2025 werd die petitie aangeboden aan de gemeenteraad. De motie om dit onafhankelijk te laten onderzoeken kreeg geen brede steun. Daarmee bleef een fundamentele vraag liggen: hoe borg je rechtsgelijkheid als signalen van mogelijke ongelijkheid niet onafhankelijk worden getoetst?

Het gaat hier niet om een paar meter grond. Het gaat om de vraag of inwoners erop kunnen vertrouwen dat beleid consequent, uitlegbaar en controleerbaar wordt toegepast.

Het snippergroendossier staat bovendien niet op zichzelf.

Bij het parkeerbeleid zagen we dat voorstellen eerst brede politieke steun kregen, terwijl onder inwoners veel zorgen leefden over proportionaliteit en draagvlak. Pas nadat maatschappelijke kritiek duidelijk werd, volgden aanpassingen. Ook bij de nasleep van de nieuwjaarsbrand in Noord-Scharwoude bleek een verzoek tot een spoeddebat in eerste instantie onvoldoende steun te krijgen. Dat zijn geen schandalen. Maar ze laten wel zien dat de raad niet altijd op het eerste moment maximale scherpte organiseert.

Besturen is mensenwerk. Fouten kunnen worden gemaakt. Inzichten kunnen veranderen. Dat is normaal. Juist daarom is controle geen wantrouwen, maar een noodzakelijke voorwaarde voor kwaliteit.

Binnen de gemeente is de gemeenteraad het hoogste orgaan en de hoogste volksvertegenwoordiging. Op landelijk niveau vervult de Tweede Kamer die rol; lokaal is dat de raad. Dat betekent dat de raad niet slechts meebestuurt, maar primair toetst, weegt en controleert. Niet als formaliteit, maar als kernopdracht. Die rol vraagt om meer dan politieke loyaliteit of coalitiediscipline. Zij vraagt om onafhankelijke oordeelsvorming. Om expliciete risicoafweging. Om het stellen van aanvullende vragen wanneer informatie onvolledig is. En om de bereidheid om een pas op de plaats te maken wanneer signalen uit de samenleving daar aanleiding toe geven.

In mijn professionele loopbaan heb ik gewerkt op het snijvlak van bestuur, control en risicobeheersing. Binnen gemeenten, woningcorporaties en onderwijsinstellingen heb ik gezien wat het verschil maakt tussen robuust bestuur en kwetsbaar bestuur. Transparantie. Onafhankelijke toetsing. En een cultuur waarin tegenspraak niet als hinderlijk wordt gezien, maar als kwaliteitsinstrument.

Wanneer tegenkracht onvoldoende wordt georganiseerd, ontstaat er iets subtiels maar wezenlijks: afstand. Afstand tussen beleid en uitvoering. Tussen besluit en beleving. Tussen bestuur en inwoner. Die afstand groeit niet door slechte intenties, maar door bestuurlijke vanzelfsprekendheid. Door het gevoel dat het proces zorgvuldig is doorlopen, terwijl inwoners dat anders ervaren.

Juist op lokaal niveau is dat risico groot. Besluiten raken direct aan woonwijken, parkeerplaatsen, tuinen en portemonnees. Als inwoners het gevoel krijgen dat inspraak vooral procedureel is, ondermijnt dat het draagvlak zelfs wanneer het beleid inhoudelijk te verdedigen is.

Dat is voor mij de reden om mij kandidaat te stellen voor de gemeenteraad namens Beter voor Dijk en Waard.

Niet omdat alles fout gaat. Niet omdat bestuurders verkeerde bedoelingen hebben. Maar omdat ik zie dat de controlerende rol van de raad steviger en zichtbaarder kan worden ingevuld. Een gezonde democratie vraagt niet om tegenwerking, maar om tegenkracht. Niet om permanente oppositie, maar om onafhankelijke weging. Dat betekent ook dat verantwoordelijkheid nemen en kritisch controleren elkaar niet uitsluiten. Een partij kan bereid zijn om bestuurlijke verantwoordelijkheid te dragen én tegelijkertijd scherp te blijven op rechtsgelijkheid, transparantie en uitvoerbaarheid. Bestuur zonder tegenkracht verliest kwaliteit. Tegenkracht zonder verantwoordelijkheid verliest geloofwaardigheid. De balans daartussen bepaalt het vertrouwen.

De komende verkiezingen gaan daarom niet alleen over beleidskeuzes. Ze gaan over de vraag hoe de gemeenteraad haar rol invult. Volgt zij primair het college? Of organiseert zij zichtbaar en consequent haar controlerende taak?

Wie wil dat besluiten eerder en scherper worden getoetst. Wie wil dat signalen van inwoners serieus en onafhankelijk worden gewogen. Wie wil dat rechtsgelijkheid geen abstract begrip is, maar een concreet uitgangspunt.

Die kiest voor een raad met meer inhoudelijke tegenkracht.

Een gemeente functioneert uiteindelijk niet in beleidsstukken, maar in straten, tuinen en buurten. Dáár moet vertrouwen voelbaar zijn. Dáár begint goed bestuur.

Gerard Veldman Kandidaat gemeenteraad Dijk en Waard Nummer 4 – Beter voor Dijk en Waard

Dat was een belangrijk moment. De motie om deze petitie serieus te nemen werd uiteindelijk alleen gesteund door de lokale partij Beter voor Dijk en Waard.

In dit hele proces werd voor mij steeds duidelijker hoeveel inwoners zich niet herkennen in willekeur, ondoorzichtig beleid en ongelijke behandeling. Daarom heb ik besloten een volgende stap te zetten. Ik ben verkiesbaar gesteld voor de gemeenteraadsverkiezingen van woensdag 18 maart 2026 en sta op nummer 4 van de lijst van Beter voor Dijk en Waard, de partij die zich in het snippergroendossier en in andere dossiers daadwerkelijk heeft ingezet voor burgers, rechtsgelijkheid en transparantie.

Beter voor Dijk en Waard heeft zich de afgelopen jaren onderscheiden door inwoners serieus te nemen, kritische vragen te stellen bij onrechtvaardig beleid, burgers te steunen waar anderen wegkeken en te blijven pleiten voor een bestuur dat uitlegbaar en eerlijk is. Dat sluit precies aan bij wat velen van u met de snippergroenpetitie hebben willen bereiken: niet alleen een eerlijk snippergroenbeleid, maar een gemeente die haar inwoners met respect behandelt. Om mee te mogen doen aan de gemeenteraadsverkiezingen heeft Beter voor Dijk en Waard ondersteuningsverklaringen nodig. Daarom deze oproep.

1. Haal een ondersteuningsverklaring bij mij op (Krusemanlaan 86 te Heerhugowaard).
2. Ga vervolgens tussen maandag 19 februari en uiterlijk vrijdag 23 februari naar het gemeentehuis van Dijk en Waard. Neem daarbij een geldig identiteitsbewijs mee.
3. Daar vult u de verklaring in en zet u uw handtekening in het bijzijn van een medewerker van de gemeente.
4. De gemeente controleert of u kiesgerechtigd bent en voorziet de verklaring van een stempel. De ondersteuningsverklaring krijgt u weer mee.
5. De afgestempelde verklaring kunt u daarna in mijn brievenbus deponeren: Krusemanlaan 86, 1701 VN Heerhugowaard.

Belangrijk om te weten: per verkiezing mag u maar voor één partij een ondersteuningsverklaring afleggen. U moet in Dijk en Waard wonen en kiesgerechtigd zijn voor de Tweede Kamerverkiezing.

Net als bij de snippergroenpetitie gaat het hier om betrokkenheid en invloed. Met uw ondersteuningsverklaring laat u zien dat u wilt dat burgers in de gemeenteraad zitten die opkomen voor rechtvaardigheid, dat u een partij steunt die willekeur en ondoorzichtigheid wil bestrijden, en dat u bij wilt dragen aan echte verbetering van het lokale bestuur.

Of u eerder de petitie heeft ondertekend, een klacht heeft ingediend of gewoon vindt dat het anders moet: uw stem en uw handtekening doen ertoe.

Met vriendelijke groet en veel dank, Gerard J. Veldman Kandidaat nr. 4 – Beter voor Dijk en Waard